• MSF

    ZGROMADZENIE MISJONARZY ŚWIĘTEJ RODZINY
  • MSF

    CONGREGATIO MISSIONARIORUM A SACRA FAMILIA
  • MISJE

    IDŹCIE NA CAŁY ŚWIAT
  • POWOŁANIA

    WYCHOWANIE DO SŁUŻBY BOGU I LUDZIOM
  • RODZINY

    FORMOWANIE RODZIN DLA KRÓLESTWA BOŻEGO
  • PATRONKA

    MATKA BOŻA Z LA SALETTE
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
image

ZARZĄDY
I OFICJAŁOWIE

Poznaj strukturę Zgromadzenia Czytaj więcej
image

INFORMACJE
DLA KANDYDATÓW

Sekcja powołaniowa
dla młodych
Czytaj więcej
image

PROJEKTY UNIJNE

Projekty współfinansowane
przez Unię Europejską
Czytaj więcej
  • 1
  • SENTENCJE OJCA ZAŁOŻYCIELA JANA BERTHIER

    Niemniej możemy sobie zadawać pytanie
    czy lepiej kształcić miernych księży, czy wcale ich nie kształcić?
    Dlatego trzeba doprowadzić do ukształtowania prawdziwych,
    wykształconych księży, a zwłaszcza cnotliwych.
  • SENTENCJE OJCA ZAŁOŻYCIELA JANA BERTHIER

    Klasztory, w których wszyscy starają się naśladować Świętą Rodzinę,
    są przedsionkiem Nieba.
    Tu próbujemy czegoś, co smakuje jak radość Wybrańców.
  • SENTENCJE OJCA ZAŁOŻYCIELA JANA BERTHIER

    Miłość czyni z Ziemi Niebo.
    W Niebie jest doskonała miłość bliźniego w miłości Boga.
    Nienawiść i podziały czynią z Ziemi piekło.
  • 1
  • 2
  • 3

O ZGROMADZENIU

Zgromadzenie Misjonarzy Świętej Rodziny powstało 28 września 1895 roku w Grave w Holandii. Zostało założone przez francuskiego kapłana, Sługę Bożego – Ks. Jana Berthier MS.

O. Berthier dał naszej wspólnocie zakonnej nazwę Świętej Rodziny i podał nam ją za wzór. Nasz sposób życia musi być przeniknięty jej duchem. Ojciec Berthier określa go jako ducha wzajemnego szacunku, posłuszeństwa, miłości bliźniego, pobożności, pokory, pracowitości, ubóstwa i czystości.

Ten wzór wyciska piętno na naszej duchowości. W Świętej Rodzinie wzrastał nasz Pan Jezus Chrystus. W Niej uwidoczniło się zwrócenie się Boga ku ludziom i w Niej znalazła najjaśniejszy wyraz odpowiedź człowieka na dar Boży. Święta Rodzina przez swoje wspólne wsłuchiwanie się w wolę Bożą i przekazywanie Jego darów określa nasz misjonarski sposób życia i działania. Jej jedność w Bogu jest dla naszej wspólnoty zakonnej wezwaniem do braterskiej jedności, ludzkiej otwartości i gościnności, a zarazem także zleceniem, by wszystkich ludzi doprowadzić do jednej rodziny Ojca.

Poznaj całą historię...

image

image

image

image

ETAPY FORMACJI MSF

 
  • image

    POSTULAT

  • image

    NOWICJAT

  • image

    PRACE I ZADANIA

  • image

    PIERWSZE ŚLUBY ZAKONNE

  • image

    SEMINARIUM

  • image

    ŚLUBY WIECZYSTE

  • image

    ŚWIĘCENIA DIAKONATU

  • image

    ŚWIĘCENIA KAPŁAŃSKIE

  • image

    POSŁUGA W KOŚCIELE

  • 1

WSPOMNIENIE POŚMIERTNE - ŚP. KS. ANTONI BURBA MSF

20.12.1929 – 6.10.2017

Śp. Ks. Antoni Burba MSF urodził się w rodzinie polsko litewskiej jako najmłodszy z dzieci Pawła i Azalii, 20 grudnia 1929r., w Żyrwinach, pow. Suwałki, województwo Białostockie. W wieku pięciu lat zmarł mu ojciec, wychowywała go matka. Przed wojną (1936r.) rozpoczął naukę w szkole podstawowej, którą po wojnie zakończył, z powodu powołania do służby wojskowej czy pracy na gospodarstwie na rzecz rodziny, w 1957r. Rok później, ten „gorliwy i przykładny młodzieniec pod każdym względem” jak napisał w świadectwie moralności jego proboszcz, rozpoczął swoją życiową przygodę z Misjonarzami Świętej Rodziny, gdyż rozpoczął naukę w Niższym Seminarium MSF. Nie ukończył go jednak, gdyż trudna sytuacja rodzinna wymagała powrotu w rodzinne strony i pracy na gospodarstwie rolnym. Równolegle z pracami rolnymi kontynuował naukę, tym razem w Suwałkach, w Liceum dla pracujących.

Gdy w 1964r. zdał maturę, w wieku 35 lat wstąpił do Nowicjatu Misjonarzy Świętej Rodziny w Górce Klasztornej, a jego pierwszym nauczycielem życia zakonnego stał się Ks. Stanienda MSF. Rok później, 8 września, na ręce Prowincjała, Ks. Bonieckiego MSF, złożył w Górce Klasztornej pierwsze śluby; śluby wieczyste w 1968r. złożył również w Górce Klasztornej na ręce Ks. Bonieckiego MSF. Drogę kapłańskiego życia Ks. Antoni rozpoczął przyjęciem święceń prezbiteratu z rąk indonezyjskiego biskupa MSF Wilhelma Demarteau 7 listopada 1971r. w Kazimierzu Biskupim.

Pracował w Tarnówce (jako wikary 1972-1975, 1976-1978), pełnił funkcję ekonoma seminaryjnego w Kazimierzu Biskupim (1975-1976), był wikarym w Wielkim Klinczu (1978-1988), spowiednikiem nowicjuszy (od 1992r. w Bąblinie, od 2000r. w Wielkim Klinczu). W 1988 roku został Pasterzem kiszewskiej owczarni, w której przez 12 lat pełnił urząd proboszcza. Skromny styl życia, pracowitość, życzliwość, otwartość dla ludzi, i wiele innych pozytywnych cech Ks. Antoniego, sprawiły że zapisał się w pamięci i historii parafii w Kiszewie, przede wszystkim nie jako ten, który odzyskał utracone w latach 50. parafialne ziemie, czy budowniczy w niełatwych okolicznościach plebanii, lecz jako dobry człowiek o dobrym sercu, i dobry kapłan, na myśl o którym budzą się dobre wspomnienia i pojawia się serdeczny uśmiech na twarzy parafian kiszewskich, a Misjonarze mają wiele powodów do dumy ze swojego współbrata.

W podobny sposób od 2000r. dał się poznać mieszkańcom parafii i domu zakonnego w Wielkim Klinczu, do którego został przeniesiony z Kiszewa. Jako zakonny emeryt aktywnie uczestniczył w życiu kościoła parafialnego i Domu Nowicjackiego, słuchając spowiedzi, odprawiając msze św., służąc pomocą, radą i swoją obecnością gdy tylko ktoś chciał, gdy okoliczności tego wymagały, albo gdy Ks. Antoni miał na to siły i czas.

Zmarł w pierwszy piątek miesiąca, w domu zakonnym w Wielkim Klinczu, 6 października 2017 r. Świadomy ludzkiej ułomności, i tego, że w każdej chwili może stanąć przed Bogiem, w swoim testamencie napisał m.in.: „przepraszam wszystkich, których w moim życiu obraziłem lub skrzywdziłem; przebaczam wszystkim, którzy by się poczuwali do jakiejś winy względem mnie, a w imię chrześcijańskiego miłosierdzia proszę o przebaczenia i modlitwę do Boga za moją duszę”.

Pogrzeb odbył się 09.10.2017r., w Wielkim Klinczu. Ks. Prowincjał Przewodniczył Mszy św. i wygłosił Słowo Boże na pogrzebie śp. Ks. Antoniego Burby MSF; obrzędom pogrzebowym przed i po Eucharystii przewodniczył Rektor Domu Zakonnego w Wielkim Klinczu – Ks. Piotr Pietrzyk MSF; w uroczystościach pogrzebowych uczestniczyło prawie 40 kapłanów (w tym 5 diecezjalnych), alumni, nowicjusze, najbliższa rodzina, licznie zgromadzeni parafianie z Wielkiego Klincza i delegacja z Kiszewa.